WAT • Een serie filmische columns, uitgesproken door wisselende personen die
geselecteerd worden uit verschillende diciplines zoals de wetenschap (div.), politiek, kunst en cultuur, bestuur, bedrijfsleven, religie…..

In iedere aflevering wordt een wens uitgesproken, verklaard en geïllustreerd.
Deze wens heeft betrekking op een bijzondere en persoonlijke visie op een betere
wereld.
De wens dient vooral om te inspireren en hoeft niet persé uitvoerbaar te zijn.

De ‘wensers’ worden geselecteerd op hun kwaliteiten en inzichten binnen hun eigen vakgebied en op hun vermogen tot een heldere, en vooral inspirerende presentatie.

De wensen moeten zoveel mogelijk een universeel karakter hebben. Het gaat om een visie, niet om een mening.

HOE • De opnamelocaties spelen een belangrijke ‘actieve’ rol. Zij illustreren de wens op basis van een inhoudelijke, persoonlijke of visuele associatie met die wens of met de wenser.

Beeld en belichting moeten een bijzonder esthetische- en filmisch-dramatische waarde hebben die aansluit bij het karakter van de aflevering.
De (4 á 5) camera’s staan rondom en vormen op de achtergrond een deel van het decor. Zij zijn het ‘publiek’.

Attributen, accessoires of korte voorbeelden in beeld en geluid zijn in beperkte mate welkom en kunnen ter illustratie door de wenser zelf gepresenteerd worden (bijvoorbeeld voorlezen, beeld of geluid instarten).

Lengte per aflevering: 15 minuten.

Project in samenwerking met Carin Tiggeloven.

Opvallende berichten, kleine krantenartikelen, interessante tweets en dergelijke, dienen als inspiratie voor documentaires waarin serieuze maatschappelijke thema’s op speelse wijze worden verbeeld en belicht.

Voorbeeld

Grasse in de Provence, Frankrijk.

We portretteren Yannick Tavolaro en zijn patisserie.
Wij tonen zonder moreel commentaar zijn vakmanschap bij het fabriceren van zijn Dieux en Déesses (zie artikel) en laten het resultaat uitgebreid zien. Op straat tonen we de gebakjes aan mensen en laten ze proeven. We vragen hen (ook zwarte mensen) wat ze er van vinden.

Feit: bij zoekopdrachten naar afbeeldingen zoals ‘racial caricature’ op Google worden geen blanken getoond, bijna uitsluitend zwarten, een enkele aziaat.

We confronteren enkele zwarte mensen met dit feit en vragen hen vervolgens naar specifieke (karikaturale) trekjes van blanke mensen.

Eén van hen nemen we mee naar Yannick Tavolaro. Met advies van deze zwarte man/vrouw neemt Tavolaro witte chocolade ter hand en ontwikkelt een blanke variant op zijn Dieux en Déesses. Het resultaat wordt in de bakkerij door beiden op uiterlijk en smaak gekeurd.
De zwarte en witte taartjes worden gezamenlijk op de toonbank opgesteld.